❤️ 

Ik bekijk het al een hele tijd van een afstand. Ik spreek erover met familie, vrienden en bekenden. En ik zwijg en denk na. En ik voel. Ik voel verbazing, verdriet, verwarring, ongeloof, acceptatie. En uiteindelijk voel ik vooral liefde.

En ik geloof inmiddels dat wij een grote zwijgende meerderheid zijn. Een meerderheid die niet bang is voor Corona, maar ook niet bang voor de maatregelen. Die het niet eens is met het huidige beleid, maar die niet wil schreeuwen op de dam. Of stenen gooien of ruzie maken of provoceren. Een meerderheid van mensen die geen ‘virusggekkies’ zijn, maar ook geen ‘slapende schapen’. En volgens mij vind jij net als ik dat ‘de wereld’ gek geworden is, maar de mensen om je heen toch niet.

Wij zijn de zwijgende meerderheid. Wij hebben zowel respect voor degenen die doodsbang zijn voor het virus en de dood, als ook respect voor degenen die bereid zijn te sterven voor het ‘oude normaal’ en de vrijheid. Ik denk dat de regering en het OMT lijden aan tunnelvisie, maar de complotdenkers ook. Maar ik weet ook niet wat wel waar is of goed om te doen. Ik weet alleen maar dat ik geen gelijk hoef te hebben. Dat mijn mening ook maar een mening is en even waardevol als die van jou.

Ik zou wel willen dat de regering haar eigen ‘tegenspraak’ organiseert. Ik mis mensen als Ira Helssloot, Marli Huijer of Berthold Gunster in het OMT. En ik mis daar een tiener samen met zijn opa en haar oma. Ik mis de stem van de rede en het hart. Ik verlang daarnaar.

Ik wil niet vechten noch vluchten.
Ik wil mee bewegen én blijven staan.
Ik wil het virus omarmen en jou ook.

Voor mij en voor velen is het middel inmiddels vele malen erger dan de kwaal. Meer doen van hetzelfde helpt niet meer en maakt alleen maar meer slachtoffers. Volgens de principes van Aikido moet je mee bewegen en naast je vijand gaan staan. Wees rustig en sterk en ontspan volledig. Vind oplossingen zonder verliezers. Ik geloof niet in polarisatie of gewelddadige revolutie. Ik geloof in het oog van de storm. Ik ben op zoek naar de aikido weg voor Corona en de maatregelen.
Ik vroeg me af “wat zou Ghandi gedaan hebben? En Mandela? Of Maya Angelou?” Ik wil zingen als een gekooide vogel…

En nu heb ik een plan.
Ik wil weten met hoe veel we zijn.
En ik wil jou ontmoeten. Jij die ook niet langer wil zijgen noch schreeuwen. Ik wil Corona aikido. Ik wil Corona omdenken in plaats van vastdenken.

Mijn plan is:

1. Laten we zien met hoeveel we zijn door kleur te bekennen. De kleur van de liefde. Van verbinding en van protest. Een geweldloos alarm. Laten we kleine rode tekens dragen. Een mondkapje omdoen met een rood lintje eraan. Of met een rood getekend hart erop. Of als je geen mondkapje wil dragen, draag dan een mouwband met een rood hart. Of allebei.

2. Laten we daarnaast elke dag om 12.00 1,5 minute stilte in acht nemen waar dat lukt. Thuis of in een winkel. Op straat of op bezoek. Niet alleen tijdens de eerste maandag van de maand, maar elke dag om 12.00 zijn we 1,5 minuut stil. Sluit je ogen of maak oogcontact met een naaste. Mediteer of denk even aan wat je die dag nog allemaal wil doen. Denk aan de slachtoffers van corona én aan de slachtoffers van de maatregelen. Doe 1,5 minuut een geluidloos en stil protest. Zonder anderen in gevaar te brengen of te provoceren. En ga dan weer rustig door met je dag. Op zijn minst heb je jezelf dan elke dag 1,5 minuut rust geschonken in deze uitdagende tijden.

3. Als je een ander ziet met het rode teken, steek dan je hand op als je een knuffel wil geven en ontvangen. En respecteer de ander die dat niet wil. Van een knuffel krijg je geen Corona zegt mijn gezonde verstand (tenzij je erbij gaat hoesten of niezen of handen geven natuurlijk). En mijn hart vertelt me dat we aanraking nodig hebben. Liefde en geen afstand.

Als je bij de zwijgende meerderheid hoort en je wil zichtbaar worden: doe mee. Beken kleur. Doe één van bovenstaande dingen. Of twee. Of alledrie. Of geen. Precies waar jij je goed bij voelt. Ik ben benieuwd met hoeveel we zijn en of we de stem van de rede en het hart kunnen laten horen in het debat. Het debat dat er vooralsnog niet echt is. Omdat er geschreeuwd wordt of gezwegen. Of genegeerd, geridiculiseerd, gedemoniseerd en gebagatelliseerd.

Laten we de stem van de liefde doen klinken:

1. Draag iets roods
2. Wees elke dag om 12.00 1,5 minuut stil
3. Steek je hand op als je een knuffel wil geven en knuffel de ander die ook een hand op steekt. Knuffel anders met je ogen.

Doe je mee? Deel dan dit bericht.

❤️